Зара Усходу

Так сумна на зямлі,
Як быццам бы ў кватэры,
У якой год не мылі, ня мялі.
Якую то бадзягу в сем свеце
Бальшавікі знарок завялі.

З кніг мільгае Лермантаўска ветразь,
А ў галаве паршывы сэр Керзон.
"Мне сумна, пяць!»
"Што рабіць, Фаўст?»
Такі мяжа вам, значыць, пакладзены.

іронія! вязі мяне! кайданкі!
Разанскім мужыком прыплюшчваючы вока,
Куды ні загарні - усё сыходзяцца сьцежкі
У рэдакцыі «Світанку Усходу».

Прыемна бачыць вас, таварыш Ліўшыц,
Як у возера, глядзець вам у добрыя вочы,
але, у гранкі мокрыя учапіўшыся,
Засекретарился ў вас Кара Мурза.

І Ахобадзе ...! іншы, будзьце глухія,
Няма даходаў вострых адчуванняў, ні ў захапленне,-
Фінансавы маэстра Лопатухин
Пускаецца са мной за радкі ў торг.

Здохнуць можна ад нябачнай нуды.
У папяровым возеры навек бы патануць!
Мне замест Карпаў бачацца ўсе шчупака,
Зубамі рыбінымі трывожачы мозг і грудзі.

паэт! паэт!
Патрэбныя нам грошы. што!
То туфлі лопнулі, то зцерабілася капялюш,
Хотя б за кніжку тысчу даў Вирап,
Але хіба тысячу сдерешь з Вирапа.

Вяржбіцкі Коля!
Таксама сябар добры,-
аддасі вершы, а ён іх у самы зад,
пад аб'явы, дзе трасты ды галёшы,
Як быццам я галёшы сябар і брат.

Ня зводзяць звонам гэтага рэгалій,
Ня аддаюся ні славе, наш tshtete,
У душы затрымаўся пакрыўджаны Бэн Галі
З невылечнай дзіркай у жываце.

Дачакаюся Ці дня і радаснага тэрміну,
Паправяцца ль мае сумныя справы?
ты цудоўная, «Зара Усходу»,
Але «Заходняй» ты лепш бы была.

1924

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый