вятры, вятры, аб снежныя вятры…


вятры, вятры, аб снежныя вятры,
Заўважыце маю мінулае жыццё.
Я хачу быць хлопчыкам светлым
Іль кветкай з лугавой межы.

Я хачу пад гудок пастушыны
Памерці для сябе і для ўсіх.
Званочкі зорныя ў вушы
Насыпае вячэрні снег.

Добрая бестуманная трэль яго,
Калі топіць ён боль у завеі.
Я хацеў бы стаяць, як дрэва,
Пры дарозе на адной назе.

Я хацеў бы пад конскія храпу
Абдымацца з суседнім кустом.
Падымаюць ж вы, месяцовыя лапы,
Маю самоту ў нябёсы вядром.

1919-1920

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
пакінуць каментар