Ты запой мне тую песню, што перш…

сястры Шуры

Ты запой мне тую песню, што перш
Напявала нам старая маці.
Не шкадуючы аб сгибшей надзеі,
Я змагу табе пра падпяваць.

Я ж ведаю, і мне знаёма,
Таму і хвалюй і трывож -
Быццам я з роднага дома
Чую ў голасе далікатную дрыжыкі.

Ты мне спявай, ну, а я з такой,
Вось з такою самаю песняй, як ты,
Толькі трохі вочы прыжмуру -
Бачу зноў дарагія рысы.

Ты мне спявай. Бо мая отрада -
Што навечна я любіў не адзін
І брамку восеньскага саду,
І апалае лісце з рабін.

Ты мне спявай, ну, а я ўзгадаю
І не буду непамятлівасць хмурны:
Так прыемна і так лёгка мне
Бачыць маці і туга курэй.

Я навек за туманы і росы
Палюбіў у бярозкі табар,
І яе залацістыя косы,
І палатняны яе сарафан.

Таму так і сэрцу не жорстка -
Мне за песня і за віном
Падалася ты той бярозкай,
Што стаіць пад родных акном.

13 Верасень 1925

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый