Кветкі мне кажа - бывай…

Кветкі мне кажа - бывай,
Галоўкамі схіляючыся ніжэй,
Што я навекі не ўбачу
Яе твар і бацькаву край.

любімая, ну, што ж! ну, што ж!
Я бачыў іх і бачыў зямлю,
І гэтую труннай дрыжыкі
Як ласку новую прымаю.

І таму, што я спасціг
Усё жыццё, прайшоўшы з усмешкай міма, -
Я кажу на кожнае імгненне,
Што ўсе на свеце повторимо.

Не ўсе ль роўна - прыйдзе іншы,
Смутак які пайшоў не сгложет,
Пакінутай і дарагі
Які прыйшоў лепш песню складзе.

І, песне уваж у цішыні,
Любімая з іншым каханым,
быць можа, падумае пра мяне
Як аб кветцы непаўторным.

27 Кастрычніка 1925

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый