У Хороссане ёсць такія дзверы…

У Хороссане ёсць такія дзверы,
Дзе абсыпаны ружамі парог.
Там жыве задуменная перы.
У Хороссане ёсць такія дзверы,
Але адкрыць тыя дзверы я не мог.

У мяне ў руках даволі сілы,
У валасах ёсць золата і медзь.
Голас перы пяшчотны і прыгожы.
У мяне ў руках даволі сілы,
Але дзвярэй не змог я адамкнуць.

Ні да чаго ў любові маёй адвага.
І навошта? Каму мне песні спяваць? -
Калі стала неревнивой Кроку,
Калі дзвярэй не змог я адамкнуць,
Ні да чаго ў любові маёй адвага.

Мне пара назад ехаць у Русь.
Персія! Цябе Ці пакідаю?
Назаўжды ль з табою растаюся
З любові да народзім мне краі?
Мне пара назад ехаць у Русь.

Да пабачэння, перы, да пабачэння,
Хай не змог я дзверы адамкнуць,
Ты дала прыгожае боль!,
Пра цябе на радзіме мне спяваць.
Да пабачэння, перы, да пабачэння.

1925

Ацэніце:
( 2 ацэнка, сярэдняя 1 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый