Рукі мілай - пара лебедзяў…

Рукі мілай - пара лебедзяў -
У золаце валасоў маіх ныраюць.
Усё на белым свеце з людзей
Песьня каханьня спяваюць і паўтараюць.

Спяваў і я калі то далёка
І зараз спяваю пра тое ж зноў,
Таму і дыхае глыбока
Пяшчотай прасякнутае слова.

Калі душу вылюбить да дна,
Сэрца стане глыбай залатою,
Толькі тэгеранская месяц
Не прыкрые песні цеплынёю.

Я не ведаю, як мне жыццё пражыць:
Дагарэць Ці ў ласках мілай Крокі
Іль пад старасць дрыгатліва тужыць
Пра мінулую песеннай адвазе?

У усяго свая хада ёсць:
Што прыемна вуха, што - для вока.
Калі перс складае дрэнна песьню,
значыць, ён навечна не з Шыраза.

Пра мяне ж і за гэтыя песні
Кажаце так сярод людзей:
Ён бы спяваў далікатней і больш цудоўнага,
Ды згубіла пара лебедзяў.

Аўгусту 1925

Ацэніце:
( 4 ацэнка, сярэдняя 4.5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый