Ніколі я не быў на Басфоры…


Ніколі я не быў на Басфоры,
Ты мяне не пытайся пра яго.
Я ў тваіх вачах убачыў мора,
Шугалі блакітным агнём.

Не хадзіў у Багдад я з караванам,
Ня вазіў я шоўк туды і хну.
Нахіліся сваім прыгожым табарам,
На каленях дай мне адпачыць.

або зноў, колькі ні прасі я,
Для цябе навекі справы няма,
Што ў далёкім імя - Расія -
Я вядомы, прызнаны паэт.

У мяне ў душы звініць тальянка,
Пры месяцы сабачы чую брэх.
Хіба ты не хочаш, persiyanka,
Ўбачыць далёкі сіні край?

Я сюды прыехаў не ад нуды -
Ты мяне, нябачная, клікала.
І мяне твае Лебядзіныя рукі
заварочваць, нібы два крылы.

Я даўно шукаю ў лёсе спакою,
І хоць мінулым жыцці не кляну,
Раскажы мне што небудзь такое
Пра тваю вясёлую краіну.

Заглушыць у душы тугу тальянки,
Напаі дыханнем свежых чар,
Каб я пра далёкай паўночніцы
не ўздыхаў, не думаў, не сумаваў.

І хоць я не быў на Басфоры -
Я табе прыдумаю пра яго.
Усё адно - вочы твае, як мора,
Блакітным калышуцца агнём.

1924

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
пакінуць каментар