Творы Сяргея Ясеніна


Ніжэй прадстаўлены некалькі самых вядомых твораў Ясеніна. Калі яны вам знаёмыя, скарыстайцеся катэгорыямі вышэй. Там вы абавязкова знойдзеце мноства твораў, якія яшчэ не чыталі.

Ты мяне не любіш, не шкадуеш

Ты мяне не любіш, не шкадуеш,
Хіба я крыху не прыгожы?
Не гледзячы ў твар, ад запалу млеешь,
Мне на плечы рукі апусціўшы.

маладая, з пачуццёвым ашчэрам,
Я з табой не далікатны і што грубы.
раскажы мне, колькіх ты лашчыла?
Колькі рук ты памятаеш? колькі вуснаў?

Ведаю я - яны прайшлі, як цені,
Не дакранулася да твайго агню,
Шмат каму ты садзілася на калені,
А цяпер сядзіш вось у мяне.

Хай твае прыплюшчаны вочы
І ты думаеш пра каго небудзь сябрам,
Я ж сам люблю цябе не вельмі,
Патанаючы ў далёкім дарагім.

Гэты запал ня называй лёсам,
Легкадумна запальчывая сувязь, -
Як выпадкова сустрэўся з табою,
усьміхнуся, спакойна разыйдучыся.

Ды і ты пойдзеш сваёй дарогай
Распыляць бязрадасныя дні,
Толькі нецелованные не чапай,
Толькі негоревших ня ваб.

І калі з іншым па завулку
ты пройдзеш, боўтаючы пра каханне,
Можа быць, я выйду на шпацыр,
І з табою сустрэнемся мы зноў.

Адкруціўшы да іншага бліжэй плечы
І трохі нахіліўшыся ўніз,
Ты мне скажаш ціха: "Добры вечар!»
Я адкажу: "Добры вечар, міс ».

І нішто душы не патрывожыць,
І нішто яе не кіне ў дрыжыкі, -
хто любіў, ужо той любіць не можа,
хто згарэў, того не подожжешь.

4 снежні 1925

бяроза

Белая бяроза
Пад маім акном
Принакрылась снегам,
дакладна срэбрам.

На пухнатых галінках
сьнежнаю аблямоўкай
распусціліся пэндзля
белай махрамі.

І ці варта бяроза
У соннай цішыні,
І гараць сняжынкі
На залатым агні.

А феерверк, ляніва
абыходзячы вакол,
обсыпает галінкі
новым срэбрам.

1913

Шаганэ ты моя, Шаганэ!

Шаганэ ты моя, Шаганэ!
таму, што я з поўначы, что ли,
Я гатовы распавесці табе поле,
Пра хвалістую жыта пры месяцы.
Шаганэ ты моя, Шаганэ.

таму, што я з поўначы, что ли,
Што месяц там вялізнага у сто разоў,
Як бы ні быў прыгожы Шыраза,
Ён не лепш разанскіх разлог.
таму, што я з поўначы, что ли.

Я гатовы распавесці табе поле,
Гэтыя валасы ўзяў я ў жыце,
Калі хочаш, накатанай vyazhi -
Я ніколькі не адчуваю болю.
Я гатовы распавесці табе поле.

Пра хвалістую жыта пры месяцы
Па кучараў ты маім догадайся.
дарагая, мама, улыбайся,
Не будзі толькі памяць ўва мне
Пра хвалістую жыта пры месяцы.

Шаганэ ты моя, Шаганэ!
там, на поўначы, дзяўчына таксама,
На цябе яна страшна падобная,
можа, думае пра мяне ...
Шаганэ ты моя, Шаганэ.

1924

Ацэніце:
( 10 ацэнка, сярэдняя 4.4 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
пакінуць каментар

  1. Марыя Маркава

    Обожаю гэтага паэта! лепшы

    адказаць
    1. ананімны

      +

      адказаць
  2. женька

    Ён афігенны + = + = +

    адказаць
  3. Dasha_well

    Самы любімы верш “чорны чалавек”. Але астатнія таксама на вышыні. Лічу Ясеніна геніем срэбнага стагоддзя.

    адказаць
    1. Сямён

      проста супер

      адказаць
      1. АлександрАлександр

        Верш Ясеніна чорны чалавек

        адказаць
  4. Ваня Переверзев

    надакучыў ваш Ясенін ааааааашшшшшаааааа…….аааа

    адказаць
    1. hofers

      подтерживаю прымушаюць вучыць, zakolebalo

      адказаць
      1. мама St.

        не вучыць, або плейстейшен пагуляй, непісьменны!

        адказаць
      2. Ирина

        Прекраные стихи можно и выучить.

        адказаць
    2. Анатоль

      шкада такіх, ўбогіх

      адказаць
    3. Багіраў

      дурань ты

      адказаць
  5. Pavels

    нормаў вершыкі!

    адказаць
  6. Сярожа

    Маё любімае верш – чорны чалавек. До мурашек пранімае.

    адказаць
  7. Маша

    Вершы проста улет.Мне падабаецца

    адказаць
    1. Ggwp.respect

      ды улёт :^)

      адказаць