Парыж – Уладзімір Маякоўскі


(Размоваў з Эйфелевай вежай)

Обшаркан мильоном ног.
Исшелестен тыщей шын.
Я борозжу Парыж -
да жудасці самотны,
да жоўтых альбо твараў,
да жоўтых ні душы.
Вакол мяне -
аўто фантаста танец,
вакол мяне -
з зверорыбьих морд -
яшчэ з Людовікаў
вадзяныя свісткі, фантанаў.
Я выходжу
на Place de la Concorde.
Я жду,
пакуль,
падымаючы разьбяную галаву,
дамавіка сачэнне Умаялся,
да мяне,
да бальшавіку,
па яўцы
выходзіць Эйфелева з туману.
- Т-ш-ш-ш,
вежа,
цішэй пляскае! -
ўбачаць! -
месяц - гільяцінная жуть.
Я вось што скажу
(пришипился ў шэпце,
ёй
у радиоухо
- шэпчу я,
Я гуджу):
- Я разагитировал рэчы і будынкі.
мы -
толькі згоды вашага чакаем.
вежа -
хочаце ўзначаліць паўстанне?
вежа -
мы
вас выбіраем правадыром!
Не для вас -
ўзоры машыннага генія -
тут
раставаць ад аполлинеровских
вірш.
Для цябе
не месца - месца гніення -
Парыж прастытутак,
паэтаў,
Фондавая біржа.
метро пагадзіліся,
метро са мною -
яны
са сваіх абліцаваных нутро
публіку выплюют -
крывёю змыюць
са сцен
плакаты духаў і пудраў.
Яны пераканаліся -
не імі ліцца
вагонах багатых.
Яны не рабы!
Яны пераканаліся -
іх
больш да асоб
нашы афішы,
плакаты барацьбы.
вежа -
вуліц ня бойцеся!
Если
метро не выпусціць вулічны грунт -
грунт
исполосуют рэйкі.
Я падымаю рэйкавы бунт.
баіцеся?
Карчмы заступяцца зграямі?
баіцеся?
На дапамогу прыйдзе Рыў-гош.
Не бойцеся!
Я дамовіўся з мастамі.
ўплаў
раку
пераплысці
няпроста!
масты,
распаліў ад руху злога,
паднімуцца ўраз з парыжскіх бакоў.
масты забунтуют.
Па першым клічы -
мінакоў ссыпая на камень быкоў.
Усе рэчы ўздыбяцца.
рэчам невмоготу.
пройдзе
пятнаццаць гадоў
іль дваццаць,
обдрябнет сталь,
і самі
рэчы
тут
пойдуць
Манмартр
на ночы прадавацца.
Пойдзем, вежа!
Да нас!
вы -
там,
у нас,
патрэбней!
Хадзем да нас!
У блестеньи сталі,
у дымах -
мы сустрэнем вас.
Мы сустрэнем вас пяшчотней,
чым першыя любімыя любімых.
Ідзем у Маскву!
Мы
у Маскве
прасторы.
вы
- кожнай! -
будзеце па вуліцы мець.
мы
будзем песціць вас:
раз сто
за дзень
да сонцаў расчысьціць вашу сталь і медзь.
хай
горад ваш,
Парыж разумны і дурны,
Парыж бульварных разявак,
канчаецца адзін, ў суцэльны складбищась Луўр,
у старызну лясоў Булонскім
і музеяў.
наперад!
Ступіце чацвёркай магутных лап,
прыбітых чарцяжамі Эйфеля,
каб у нашым небе твой израдиило лоб,
каб нашы зоркі перад табою Дрэйфіш!
вырашайцеся, вежа, -
сягоння ж уставайце ўсе,
вязнучы Парыж з верхавіны і да нізе!
Пойдзем!
Да нас!
Да нас, у СССР!
Хадзем да нас -
я
вам дастану візу!

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін