Тучкины штучкі – Уладзімір Маякоўскі


Плылі па небе хмаркі.
Разварочваліся - чатыры штучкі:

ад першай да трэцяй - людзі;
чацвёртая была верблюдик.

Да іх, цікаўнасцю агорнутая,
па дарозе прыстала пятая,

ад яе ў небосинем ўлонні
разьбегліся за слонік слонік.

І, не ведаю, спудзіла шостая Ці,
хмаркі ўзялі ўсё - і расталі.

І следам за імі, гонясь і зжыраюць,
сонца пагналася - жоўты жыраф.

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін