Па восеньскім кычет сава…

Па восеньскім кычет сава
Над разлог дарожнай Рані.
Аблятае мая галава,
Куст валасоў залацісты вяне.

палявое, Саратаў «гу ка»,
Здравствуй, маці блакітная асіна!
хутка месяц, купаючыся ў снезе,
Сядзе ў рэдкія кучары сына.

Хутка мне нерухомыя халаднець,
Звонам зорак насыпая вушы.
Без мяне будуць юнакі спяваць,
Не мяне будуць старцы слухаць.

Новы з поля прыйдзе паэт,
У новым лес абвесціць свісце.
Па восеньскім сыпле вецер,
Па восеньскім шэпчуць лісце.

1920

Ацэніце:
( 4 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый