Я памятаю, любімая, памятаю…

Я памятаю, любімая, памятаю
Ззянне тваіх валасоў ...
Ня радасна і ня лёгка мне
Пакінуць цябе здарылася.

Я памятаю восеньскія ночы,
Бярозавы шоргат ценяў ...
Хай дні тады былі карацей,
Месяц нам свяціла даўжэй.

Я памятаю, ты мне казала:
«Пройдуць блакітныя года,
І ты позабудешь, мой мілы,
З другою мяне назаўсёды ».

Сёння квітнеючая ліпа
Нагадала пачуццям зноў,
Як пяшчотна тады я сыпаў
Кветкі на кучаравы пасму.

І сэрца, астыць ня рыхтуючыся
І сумна іншую любя,
Як быццам любімую аповесць
З іншага успамінае цябе.

1925

Ацэніце:
( 5 ацэнка, сярэдняя 4.6 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый