Айбаліт – каранёў Чукоўскі


1

Добры доктар Айбаліт!
Ён пад дрэвам сядзіць.
Прыходзь да яго лячыцца
І карова, і воўк,
І жоўць, і чарвячок,
І мядзведзь!

усіх вылечыць, вылечыць
Добры доктар Айбаліт!

2

І прыйшла да Айбаліту ліса:
«Ой, мяне ўкусіла аса!»

І прыйшоў да Айбаліту барбос:
«Мяне курыца дзяўбнула ў нос!»

І прыбегла зайчыха
І закрычала: «Месяц, месяц!
Мой зайчык трапіў пад трамвай!
мой зайчык, мой хлопчык
Трапіў пад трамвай!
Ён бег па дарожцы,
І яму перарэзала ножкі,
І цяпер ён хворы і кульгавы,
Маленькі заинька мой!»

І сказаў Айбаліт: «Не бяда!
Падавай-ка яго сюды!
Я прышыў яму новыя ножкі,
Ён зноў пабяжыць але дарожцы ».
І прынеслі да яго зайку,
такога хворага, кульгавы,
І доктар прышыў яму ножкі,
І заинька скача зноў.
А з ім і зайчыха-маці
Таксама пайшла танцаваць,
І смяецца яна і крычыць:
«Ну, Дзякуй цябе. Айбаліт!»

3

Раптам аднекуль шакал
Ён ускочыў на кабылу:
«Вось вам тэлеграма
Ад Бегемота!»

«Прыязджайце, доктар,
У Афрыку хутчэй
І выратуйце, доктар,
нашых дзяцей!»

"Што такое? Няўжо
Вашыя дзеці захварэлі?»

"Так, так! У іх ангіна,
Шкарлятына, халера,
Дыфтэрыя, апендыцыт,
Малярыя і бранхіт!

Прыходзьце ж хутчэй,
Добры доктар Айбаліт!»

«Добра, добра, пабягу,
Вашым дзецям дапамагу.
Толькі дзе ж вы жывяце?
На гары або ў балоце?»

«Мы жывем на Занзыбар,
У Калахары і Сахары,
Уверх па Фернанда-По,
Дзе шпацыруе Гіпа-па
Па шырокай Лімпапо ».

4

І ўстаў Айбаліт, пабег Айбаліт.
у POLYAM, але лясах, па лугах ён бяжыць.
І адно толькі слова паўтарае Айбаліт:
«Лімпапо, Лімпапо, Лімпапо!»

А ў твар яму вецер, і снег, і горада:
«Гэй, Айбаліт, вяртацца!»
І ўпаў Айбаліт і ляжыць на снезе:
«Я далей ісці не магу».

І зараз жа да яго з-за елкі
Выбягаюць касматыя ваўкі:
«Сядай, Айбаліт, верхам,
Мы жыва цябе довезём!»

І наперад паскакаў Айбаліт
І адно толькі слова паўтарае:
«Лімпапо, Лімпапо, Лімпапо!»

5

Але вось перад імі мора -
Бушует, шолах у памяшканні.
А ў моры высокая ходзіць хваля.
Зараз Айбаліта праглыне яна.

«Аб, калі я патану,
Калі пайду я да дна,
Што станецца з імі, з хворымі,
З маімі звярамі ляснымі?»
Але тут выплывае кіт:
«Сядай на мяне, Айбаліт,
І, як вялікі параход,
Цябе павязу я наперад!»

І сеў на кіта Айбаліт
І адно толькі слова паўтарае:
«Лімпапо, Лімпапо, Лімпапо!»

6

І горы ўстаюць перад ім на шляху,
І ён па горах пачынае паўзці,
А горы ўсё вышэй, а горы ўсё строме,
А горы сыходзяць пад самыя хмары!

«Аб, калі я не дайду,
Калі ў шляху прападу,
Што станецца з імі, з хворымі,
З маімі звярамі ляснымі?»

I адразу ж з высокай скалы
Да Айбаліту зляцелі арлы:
«Сядай, Айбаліт, верхам,
Мы жыва цябе довезём!»

І сеў на арла Айбаліт
І адно толькі слова паўтарае:
«Лімпапо, Лімпапо, Лімпапо!»

7

А ў Афрыцы,
А ў Афрыцы,
на чорнай
Лімпапо,
Сядзіць і плача
У Афрыцы
сумны Гиппопо.

Ён у Афрыцы, ён у Афрыцы
Под пальмой сядзіць
І на моры з Афрыкі
Без адпачынку глядзіць:
Ці не едзе ў карабліку
Доктор Айболит?

І гойсаюць па дарозе
Сланы і насарогі
І кажуць злосна:
«Што ж нету Айбаліта?»

А побач бегемотики
Схапіўся за жываты:
тэрмін, у бегемотиков,
Баліць жывот.

І тут жа страусята
Яны пазіраюць, як парасяты.
брат, шкада, шкада, шкада
Бедных страусят!

І адзёр, і дыфтэрыт ў іх,
І воспа, і бранхіт у іх,
І галава баліць у іх,
І рыльца баліць.

Яны ляжаць і трызняць:
«Ну што ж ён не едзе,
Ну што ж ён не едзе,
Доктор Айболит

А побач задрамала
Зубастая акула,
Зубастая акула
На сонейку ляжыць.

брат, ля яе малютак,
У бедных акуламі,
Ужо дванаццаць сутак
зубкі баляць!

І вывіхнутая плячо
У беднага коніка;
ня скача, не скача ён,
А горка-горка плача ён
І доктара кліча:
«Аб, дзе ж добры доктар?
Калі ж ён прыйдзе?»

8

але вось, глядзі, нейкая птушка
Усё бліжэй і бліжэй па паветры імчыцца.
На птушак, глядзіце, сядзіць Айбаліт
І капялюш махае і гучна крычыць:
«Няхай жыве мілая Афрыка!»

І рада і шчаслівая ўся дзятва:
«Прыехаў, прыехаў! Ура! Ура

А птушка над імі кружыцца,
А птушка на зямлю садзіцца.
І бяжыць Айбаліт да бегемотикам,
І пляскае іх па жывоціку,
І ўсё па парадку
дае шакаладку,
І ставіць і ставіць ім градуснікі!

І да паласатым
Бяжыць ён тыгранятамі.
І да бедных гарбатым
хворым верблюжатам,
І кожнага гогалем,
кожнага моголь,
Гогаль-Магол,
Гогаль-Магол,
Гогаль-магнат пачуе.

Дзесяць начэй Айбаліт
не есць, не п'е і не спіць,
Дзесяць начэй запар
Ён лечыць няшчасных лялек жанчыне
І ставіць і ставіць ім градуснікі.

9

Вось і вылечыў ён іх,
Лімпапо!
Вось і вылечыў хворых.
Лімпапо!
І пайшлі яны смяяцца,
Лімпапо!
І танцаваць і песціцца,
Лімпапо!

І акула Каракула
Правым вокам падміргнула
І рагоча, і рагоча,
Быццам хто яе казыча.

А малюткі бегемотики
Схапіўся за жываты
І смяюцца, заліваюцца -
Так што дубы дрыжаць.

Вось і Гіпа, вось Попа,
Гіпа-попа, Гіпа-попа!
Вось ідзе гіпапатам.
Ён ідзе ад Занзібара.
Ён ідзе да Кіліманджара -
І крычыць ён, і спявае ён:
«Слава, слава Айбаліту!
Слава добрым дактарам!»

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін