Восень - Б. пастарнак

Ты параспужваў маіх таварышак,
Кастрычніка, ты страху задаў ім,
Не стала астраў на ходніках,
І страшна аканіц маставым.

Са снегам у кулачку, chahotka
Рукой хапаецца за грудзі.
ёй трэба, видишь ли, знаходку
У абрывак лёгкіх загарнуць.

А ты глядзіш? бяжы, перасьледуй,
Трымай яе - і ня дабром,
Так сілай - адымі бранзалеты,
завешчаныя вераснем.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый