песня, луг, ракі затокі…

песня, луг, ракі затокі,-
Гэтае жыццё мне толькі сніцца.
Святло ад ружовай іконы
На златых маіх вейках.

Хай не я той далікатны хлопчык,
У плёскат крылаў галубіныя.
Сон мой радасны і пакорны
На руках тваіх нявінных.

Мне не патрэбны ўздых магілы,
Дарэчы з таямніцай ня абняцца.
вучыцца, каб можна было
Ніколі не прачынацца.

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый