праходзіць

ад берагоў, дзе Prosina
духмяны, чым вада.
Я дваццаць трэці восень
Прыйшоў сустракаць сюды.

Я бачу процьмы лікаў
І смех іх за віном,
Але Жураўліны крык
Не чую за акном.

Аб, радасная Міна,
Я гэтак жа, як і ты,
Закаханы ў мае даліны
Як у дзіцячыя мары.

Але цяжэй чарку
Я падношу да вуснаў,
Як жабрак злата ў сумку,
З слязою напалову.

1917

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый