драбналессе. Стэп і далі…

драбналессе. Стэп і далі.
Святло месяца ва ўсе канцы.
Вось зноў раптам загаласілі
разліўнога бразготкі.

непрывабная дарога,
Так любімая навек,
Па якой ездзіў шмат
Ўсялякі рускі чалавек.

Эх вы, сані! Што за сані!
Звоны мерзлые осин.
У мяне бацька - селянін,
ну, а я - сялянскі сын.

Напляваць мне на вядомасць
І гэта, што я паэт.
Гэтую чахленькую мясцовасць
Я не бачыў шмат гадоў.

той, хто бачыў хоць аднойчы
Гэты край і гэтую роўнядзь,
Той, амаль бярозкі кожнай
Ножку рады пацалаваць.

Як жа мне не праслязіцца,
Калі з вянком у золь і звяно
Будзе побач весяліцца
Юнацтва рускіх вёсак.

Маці, garmoška, смерць атрута,
ведаць, з таго пад гэты вой
Не адна хвацкая слава
Знікала трын травой.

21/22 Кастрычніка 1925

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый