Над акенцам месяц. Пад акенцам вецер…

Над акенцам месяц. Пад акенцам вецер.
Облетевший таполя серабрыстыя і светлы.

Далёкі плач тальянки, голас самотны -
І такі родны, і такі далёкі.

Плача і смяецца песня Ліхавы.
Дзе ты, мая вапна? ліпа vekovaâ?

Я і сам когда то ў свята зранку
Выходзіў да каханай, разгарнуўшы тальянку.

А цяпер я мілай нічога не значу.
Пад чужую песню і смяюся і плачу.

Аўгусту 1925

Ацэніце:
( 4 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый