капітан зямлі

яшчэ ніхто
Не кіраваў планетай,
І нікому
Ня спявалася песьня мая.
Як толькi ён
З рукой сваёй узнятымі
сказаў, што свет -
адзіная сям'я.

Ня наджаны я
гімнамі герою,
не трапячу
Кровопроводом жыў.
Я шчаслівы тым,
Што зацянёным парою
аднымі пачуццямі
Я з ім дыхаў
І жыў.

Не тое што мы,
Якім усё так
блізка,-
Ўпадаюць у дзіва
І сланы,
Як сціплы хлопчык
з Сімбірска
стаў рулявым
сваёй краіны.

Сярод рову хваляў
У сваёй расчыстцы,
злёгку суровы
І пяшчотна мілы,
Ён шмат думаў
па марксісцкай,
Зусім па ленінску
тварыў.

няма!
Гэта не разгулу Сценькі!
ня Пугачэўскі
Бунт і трон!
Ён нікога не ставіў
Да сценкі.
усё рабіў
Толькі людской закон.

Ён у розуме,
адвагі поўны,
Як толькi прылягаў
Да руля,
Каб пра мыс
драбніліся хвалі,
прастор даючы
Кораблю.

Ён - рулявы
І капітан.
Страшныя ль з ім
шквальныя адхоны?
Бо, сабраная
З розных краін,
Уся партыя яго -
матросы.

ня баіцца,
Хто да мора не прывык:
Яны за лепшыя
абяцаньні
запаляць,
Сышоўшы на мацярык,
Путеводительные Светы.

тады паэт
іншага лёсу,
І ўжо ня я,
А ён між вамі
Праспявае вам песні
У гонар барацьбы
іншымі,
новымі словамі.

ён скажа:
«Толькі той плывец,
хто, загартаваць
У змаганьні душу,
Адкрыў для свету нарэшце
Нікім не бачаных
сушу ».
17 студзень 1925
Батумі

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 4 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый