Як покладинка лёг цераз роў…

Як покладинка лёг цераз роў
Звонкі месяц над сінечай пагоркаў.
Raspleskalasя Pegan mgla,
Бачу святло блакітнага крыла.
Зноў выплыў з роўных далін
Бацькаву хату пад кустамі быстрыню.
І абветраны лёгкім дажджом,
Конскім потам пах чарназём.
Тут усё гэтак жа, як было тады,
Тыя ж ракі і тыя ж статку ...
Толькі вярбы над чырвоным грудам
Струхлелыя трасуць падолам.
ведаю я, ня прыснілася лёсе
Песня новая ў ціхай хаце,
І, як раней, архангельскі аблічча
Вее бадыллю зачытаў кніг.
ціха, ціха ў божничном куце,
Месяц месіць куцьцю на падлозе ...
І трывожыць толькі памінаючы цішыня
З запечча палахлівая мыш.

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Сяргей Ясенін
Дадаць каментарый