перавесці на:

Жыў-быў адзін чалавек, а час было цяжкі, вось ён і задумаў сабе промыслаў дабра ды нядобрым справай: што ў каго дрэнна ляжыць - не абміне, припрячет, а то накуплялі дрэні якой, выйдзе купцом на базар і так загаворыць спрытна, так выкрутит, зусім цябе з панталыку саб'е і ўтрая даражэй збудзецца, - адно слова, злодзей.

І кожны раз, справу сваю абробленыя, Мікалай свечка Нешет.

Панаставілі ён свечак, толькі яго свечкі і відаць.

І пайшла пагалоска пра Іпація, што з руплівасьці свайму першы ён чалавек і ў справах яго Нікола яму памочнік. Так, і я Іпація да uverilsâ, што ніхто, як Нікаля.

І аднойчы хапнуў ён у суседа, ды хутчэй наўцёкі для безопаски. А там, як на грэх, хапіліся, ды па слядах за ім наўздагон.

бег Іпація, бег, выбег за сяло, бяжыць па дарозе -

вось-вось нагоняць, - і трапляе яму насустрач дзядок, так жабрак дзядок, pobiralyshtik.

- Чаго бяжыш, Ipatiya?

- Ой, дедушка, выбаві, не дай прорву, захавай: nastignut, жыву не бываць!

- А кладзіся, - кажа дзядок, - яна ў тую канаўку.

Іпацій - у канаву, а там - конь дохлая. Ён пад каня, у жывот-то ёй і закапаўся.

Бягуць па дарозе людзі і прама па Зладзейскага следзе, а нікому і няўцям, што мудрыя dogadat'sâ: канаўка хоць і не балюча глыбокая, Для dohlyatinu й Split, што гара.

Так і прабеглі.

Іпацій і выйшаў.

А дзядок тут жа на дарозе стаіць.

- Што, Ipatiya, добра табе ў схаваным-то ляжаць?

- Ой, дедушка, добра, - ледзь не задыхнуўся!

- Ну, вось, видишь, задыхнуўся! - сказаў дзядок і стаў такі строгі, - а мне, как думаешь, ад тваіх свечак саладзей? Няхай ваш Свечкі, слышишь, мне, як гэтае падла! - і пайшоў такі строгі.

Самыя папулярныя вершы Ясеніна:


Усе вершы Сяргея Ясеніна

пакінуць каментар